Każdy z nas zna uczucie napięcia, zdenerwowania czy przyspieszonego bicia serca przed ważnym wydarzeniem. To właśnie stres – naturalna reakcja organizmu na sytuacje, które postrzegamy jako trudne, wymagające lub przekraczające nasze możliwości.
Choć często kojarzymy go negatywnie, stres sam w sobie nie jest zły. W niewielkiej ilości może mobilizować do działania i pomagać w pokonywaniu wyzwań. Problem pojawia się wtedy, gdy jest zbyt silny lub zbyt długotrwały – wtedy staje się obciążeniem dla psychiki i organizmu.
Długotrwały stres potrafi osłabić układ odpornościowy, zaburzyć sen, koncentrację i nastrój. Pojawiają się bóle głowy, napięcia mięśniowe, a także trudności w relacjach i spadek motywacji. Wiele osób nie zauważa, jak stres powoli gromadzi się w codzienności – aż w pewnym momencie zaczyna wpływać na zdrowie i samopoczucie. Dlatego tak ważne jest, by nauczyć się rozpoznawać jego objawy i regularnie monitorować poziom stresu, zanim doprowadzi on do przemęczenia czy wypalenia.
Stres towarzyszy nam każdego dnia – w pracy, w domu, w relacjach z innymi ludźmi. Choć w umiarkowanej ilości może mobilizować i pomagać w realizacji celów, jego nadmiar obciąża ciało i umysł. W Centrum CBT uczymy, jak rozpoznawać swoje stresory, mierzyć poziom napięcia i wprowadzać skuteczne strategie radzenia sobie z codziennym stresem, zanim zacznie wpływać na zdrowie i samopoczucie.
Czym właściwie jest stres?
Stres to stan wzmożonego napięcia emocjonalnego i fizjologicznego, będący odpowiedzią organizmu na tzw. stresory, czyli bodźce lub sytuacje, które odbieramy jako trudne.
To ważne: nie samo wydarzenie jest stresujące, ale nasza interpretacja tego, co się dzieje.
Dla jednej osoby wystąpienie publiczne to ekscytujące wyzwanie, dla innej – paraliżujący koszmar. Oznacza to, że poziom stresu zależy głównie od subiektywnej oceny sytuacji oraz od tego, jakimi zasobami (np. wsparciem, doświadczeniem, odpornością psychiczną) dysponujemy.
Stresory – co nas stresuje?
Stresory to wszystko, co uruchamia reakcję stresową – mogą mieć charakter zewnętrzny (np. problemy w pracy, konflikty, choroba) lub wewnętrzny (np. negatywne myśli, lęki, poczucie winy).
Psychologowie dzielą je na kilka grup:
- Fizyczne – ból, hałas, brak snu, choroba.
- Psychiczne – presja, poczucie porażki, brak kontroli nad sytuacją.
- Społeczne – konflikty z bliskimi, problemy w pracy, samotność.
- Pozytywne – nawet wydarzenia radosne, jak ślub czy narodziny dziecka, mogą być stresujące, bo wiążą się ze zmianą i odpowiedzialnością.
Każdy człowiek reaguje na stresory inaczej – to, co dla jednego jest drobnostką, dla innego może być dużym wyzwaniem.
Model poznawczy stresu – jak interpretacja wpływa na emocje
Współczesna psychologia, m.in. dzięki pracom Richarda Lazarusa, zwraca uwagę, że kluczową rolę w powstawaniu stresu odgrywa nasze myślenie. To, jak oceniamy sytuację, decyduje o tym, czy potraktujemy ją jako zagrożenie, stratę czy wyzwanie.
Model poznawczy mówi, że stres pojawia się wtedy, gdy oceniamy, że wymagania sytuacji przekraczają nasze możliwości radzenia sobie. Na przykład: jeśli wierzysz, że poradzisz sobie z prezentacją w pracy, odczujesz motywujący stres. Ale jeśli myślisz: „Na pewno coś pójdzie nie tak, wszyscy się ze mnie będą śmiać”, stres stanie się przytłaczający.
Oznacza to, że to nie sama sytuacja wywołuje stres, lecz nasza interpretacja tego, co się dzieje. Dlatego dwie osoby mogą zupełnie inaczej reagować na to samo wydarzenie – jedna potraktuje je jako szansę, druga jako poważne zagrożenie. Taka perspektywa daje nam jednak pewną władzę: jeśli zmienimy sposób myślenia o sytuacjach stresujących, możemy realnie zmniejszyć poziom stresu i odzyskać poczucie kontroli. Umiejętność takiej reinterpretacji to jedna z podstawowych strategii w terapii poznawczo-behawioralnej, która uczy, jak zauważać i modyfikować negatywne schematy myślenia.
Trzy fazy reakcji na stres
Twórca koncepcji stresu, Hans Selye, wyróżnił trzy etapy reakcji organizmu:
- Faza alarmu – organizm reaguje na stresor: serce bije szybciej, oddech staje się płytszy, pojawia się napięcie mięśni. To mobilizacja do działania.
- Faza odporności – ciało i umysł próbują poradzić sobie z sytuacją, utrzymując wysoki poziom gotowości. Jeśli stresor trwa zbyt długo, zaczyna brakować energii.
- Faza wyczerpania – organizm traci siły, a przewlekły stres może prowadzić do obniżonej odporności, problemów ze snem, napięć mięśniowych, wypalenia lub chorób psychosomatycznych.
Świadomość tych faz pozwala lepiej rozpoznawać moment, w którym warto zadbać o odpoczynek i wsparcie.
Jak mierzyć poziom stresu – Skala Wydarzeń Życiowych Holmesa i Rahe’a
Jednym z najprostszych sposobów oceny, ile stresu nagromadziło się w naszym życiu, jest Skala Wydarzeń Życiowych opracowana przez psychiatrów Thomasa Holmesa i Richarda Rahe’a.
Zawiera ona listę 43 typowych wydarzeń, którym przypisano określoną liczbę punktów – im więcej punktów, tym większe przeciętne obciążenie stresem. Na przykład:
- śmierć współmałżonka – 100 punktów,
- rozwód – 73 punkty,
- utrata pracy – 47 punktów,
- ciąża – 40 punktów,
- urlop – 13 punktów,
- święta Bożego Narodzenia – 12 punktów.
Aby sprawdzić swój poziom stresu, należy zaznaczyć, które z tych wydarzeń miały miejsce w ciągu ostatnich dwóch lat, a następnie zsumować punkty.
Interpretacja wyników:
- poniżej 150 punktów – niski poziom stresu, niewielkie ryzyko negatywnych skutków,
- 150–300 punktów – umiarkowany poziom stresu, warto zadbać o regenerację,
- powyżej 300 punktów – wysoki poziom stresu, istnieje ryzyko problemów zdrowotnych lub emocjonalnych.
Pamiętaj jednak, że to tylko orientacyjna skala stresu – jej wynik pokazuje obciążenie, ale nie uwzględnia Twojej indywidualnej odporności psychicznej. Dwie osoby z tym samym wynikiem mogą odczuwać stres zupełnie inaczej.
Jak sobie radzić ze stresem?
Nie da się całkowicie wyeliminować stresu z życia – ale można nauczyć się radzić sobie z nim w zdrowy sposób. Oto kilka sprawdzonych metod:
- Zatrzymaj się i oddychaj – głęboki, spokojny oddech pomaga obniżyć napięcie.
- Dbaj o ciało – ruch, sen i zbilansowana dieta to naturalne „regulatory stresu”.
- Rozmawiaj o emocjach – dzielenie się tym, co trudne, zmniejsza poczucie przytłoczenia.
- Planuj i organizuj – chaos zwiększa stres, a plan działania daje poczucie kontroli.
- Ucz się odpuszczać – nie wszystko musi być idealne. Perfekcjonizm to częsty sprzymierzeniec stresu.
- Zadbaj o wsparcie psychologiczne – jeśli stres trwa długo i wpływa na Twoje zdrowie lub relacje, rozmowa z psychologiem może być ważnym krokiem do odzyskania równowagi.
Stres to naturalna część życia, ale jego nadmiar może prowadzić do poważnych skutków dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Świadomość własnych stresorów, znajomość mechanizmów reakcji organizmu oraz umiejętność korzystania z narzędzi takich jak skala stresu Holmesa i Rahe’a pomagają lepiej zrozumieć, na jakim etapie przeciążenia jesteśmy.
Zatrzymanie się, nazwanie emocji i świadome działania to pierwszy krok w kierunku odzyskania spokoju i równowagi.
Jeżeli czujesz, że stres w Twoim życiu staje się trudny do opanowania lub chcesz nauczyć się lepiej zarządzać napięciem, w Centrum CBT znajdziesz profesjonalne wsparcie. Nasi terapeuci pomagają zrozumieć mechanizmy stresu, opracować indywidualne strategie radzenia sobie i odzyskać poczucie kontroli nad własnym życiem. Dzięki temu stres przestaje rządzić Tobą, a staje się sygnałem do świadomego działania i dbania o siebie.





