Utrzymywanie się lęku przed rozłąką przy jednoczesnym stwierdzeniu braku realnego zagrożenia związanego ze zniknięciem rodzica lub zagrożeniem dla jego zdrowia lub życia, stanowi objaw, który może po 5 roku życia prowadzić do zaburzeń funkcjonowania. Objawy są zależne od poziomu rozwoju i mogą wyrażać się jako:
- obecność uporczywych myśli i natrętnych fantazji o zdarzeniu, które może doprowadzić do separacji,
- odmowę wyjścia do szkoły,
- w przypadku oddzielenia od opiekuna występujące cierpienie (możliwe napady złości, agresji, płaczu),
- nawracające koszmary o tematyce rozłąki,
- fizyczne objawy, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, ból głowy, w sytuacjach, które wiążą się z oddzieleniem od rodzica, na przykład wyjściem z domu do szkoły lub pracy,
- niechęć do przebywania w oddzielnych pokojach, tendencja do przywierania do opiekuna,
- niechęć do zasypiania bez obecności opiekuna,
- apatia, smutek, wycofanie społeczne i odmowa udziału w zabawach czy aktywnościach grupowych.
Objawy utrzymują się przez dłuższy czas (co najmniej 4 tygodnie).
