Zacznę od statystyk. Te UNICEF-u z 2021 roku mówią, że 13% nastolatków na całym świecie cierpi na depresję. I te liczby stale rosną. A o jakiej skali chorych na depresję w Polsce dzisiaj mówimy, jeżeli mówimy o grupie nastolatków?

Dane krajowe wskazują, że obecnie kilkaset tysięcy nastolatków w Polsce cierpi z powodu różnego rodzaju zaburzeń psychicznych, a jednym z najbardziej rozpowszechnionych jest właśnie depresja.

Jak można uzyskać zaświadczenie i/lub opinię o stanie zdrowia psychicznego swojego dziecka na potrzeby szkoły? Zaświadczenie wydaje lekarza specjalista i stanowi ono ocenę psychiatryczną w określonym przedziale czasowym. Zawiera cel wystawienia zaświadczenia, na przykład dostosowanie programu nauczania w szkole, zwolnienia lekarskiego, czy potrzeby objęcia dziecka wczesnym wspomaganiem rozwoju.

Powody zachowań autoagresywnych są bardzo różne. Można powiedzieć, że czynnikiem predysponującym jest w ogóle negatywny stosunek do siebie, niska samoocena czy uwewnętrzniona złość. Na to nakładają się czynniki wyzwalające, wśród których najczęściej wymienia się jakieś trudne wydarzenia, problemy w relacjach albo negatywne myślenie o sobie. To powoduje powstanie różnych emocji i zachowań, czego wyrazem mogą być właśnie akty autoagresji.

Na ile przed daną wizytą należy informować? Czy to powinno być tuż przed wizytą  – odbieram dziecko z przedszkola, ze szkoły i wtedy mu mówię: „nie jedziemy do domu, tylko jedziemy do specjalisty zajmującego się zdrowiem psychicznym”? Czy też może dziecko należy uprzedzać na kilka tygodni przed?

To zależy od wieku dziecka, od tego czy np. samo poprosiło o umówienie takiej wizyty oraz od tego jak rodzic przewiduje, że dziecko może zareagować na taką informację. Tutaj bardzo istotną kwestię będzie odgrywało też to, w jakiej fazie rozwoju znajduje się dziecko, tak aby informacja o wizycie była dostosowana do jego możliwości rozumienia pojęć abstrakcyjnych.

Mówi się, że superwizja to swego rodzaju terapia terapii. Czy zgadza się Pani z takim stwierdzeniem? W jakimś zakresie na pewno, choć z drugiej strony wydaje się być ono nieco zawężające pojęcie superwizji. Warto wspomnieć, że zjawisko superwizji występuje nie tylko w psychoterapii, ale również w biznesie, w coachingu. Superwizja jest spojrzeniem z metapoziomu, niejako „z góry”, na to co się dzieje w jakimś procesie.

Dane z 2022 roku dotyczące liczby prób samobójczych są zatrważające – ponad 2000  prób, 150 zakończonych śmiercią dziecka. Czy to są rzeczywiste dane, czy może są jednak niedoszacowane? Czy na przestrzeni lat liczba samobójstw rośnie? Stale przewija się pandemia, jako czynnik wpływający na liczbę prób samobójczych.  Czyli izolacja,  stały dostęp do internetu, do komputera dla dzieci, które dotychczas z tego komputera aż tak bardzo nie korzystały. Co jeszcze pandemia tak złego wniosła, że próby samobójcze się nasiliły?

Czym  jest zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne u dzieci? Nie ma znaczenia czy zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne występuje u dzieci, czy u dorosłych, ponieważ każdorazowo ma ono podobny charakter. A sięgając do źródeł, to warto pamiętać, że kiedyś zaburzenie to nazywano  nerwicą natręctw.