Jak wskazuje Joanna Emma Szczerba, lekarz w trakcie specjalizacji z psychiatrii, przy wyborze odpowiedniego psychiatry, ważne jest znalezienie zaufanej placówki, z polecenia osób, które już się w niej leczą, z doświadczeniem w pracy szpitalnej, ale również z łatwą dostępnością do specjalistów, żeby możliwe było umówienie wizyty. Zapraszamy do lektury wywiadu!
Terapia grupowa to regularne spotkania w określonej grupie osób, którym przewodzi jeden lub dwóch terapeutów. Oczywiście nie istnieje jeden prawidłowy schemat terapii grupowej. Inaczej działają grupy terapeutyczne w terapii uzależnień, a inaczej grupy na oddziałach dziennych. Jedno jest pewne – terapia grupowa to przeciwwaga terapii indywidualnej, w której leczenie polega wyłącznie na jednostkowym kontakcie pacjenta z terapeutą. Jak podkreśla psycholog i psychoterapeuta, Mikołaj Goliński, terapia grupowa to proces długoterminowy i nakierowany na stworzenie mikro grupy społecznej, w której pacjenci mogą przepracowywać swoje problemy, omawiać je i dzielić się swoimi doświadczeniami.
Umiejętności społeczne to zdolności jednostki, które pozwalają na skuteczną i satysfakcjonującą komunikację z innymi ludźmi. Ale jak się okazuje, wiele osób, a szczególnie dzieci, mierzy się dzisiaj z wyzwaniami funkcjonowanie we współczesnym społeczeństwie.
Dlatego o tym, czym jest trening umiejętności społecznych, jak wyglądają spotkania, jakie umiejętności mogą nabywać pacjenci oraz jakie są zalety terapii grupowej, opowiada psycholog, Natalia Budner.
Zanim dojdzie do aktu autoagresji, zazwyczaj jest osiągnięty stan wzbudzenia emocjonalnego, który poprzedzony jest jakimś wydarzeniem. Napięcie staje się nie do zniesienia, a zadawany sobie ból przynosi uczucie ulgi, wytchnienie.
O tym dlaczego dzieci i młodzież samookaleczają się, jakie emocje temu towarzyszą i co w ten sposób sobie rekompensują, opowiada psycholożka dzieci, młodzieży i dorosłych, Marta Libera – Grabowska.
Trudności w relacjach rodzic-nastolatek nie wynikają ze złej woli którejkolwiek ze stron. Okres dojrzewania jest szczególnie trudny dla dziecka i rodziców. To wtedy rodzice zaczynają dostrzegać, że gubią wspólne pole ze swoim dzieckiem. Dziecko z kolei czuje się już na tyle dorosłe, że postrzega siebie jako partnera, a nie kogoś, kto jest zależny. I pojawia się naturalny konflikt interesów. Najważniejsze jest to, aby pamiętać, że ten okres jest trudny, ale mija – podkreśla w wywiadzie psycholożka, Maria Wiśniewolska.
Zaburzenie osobowości typu borderline jest stosunkowo często rozpoznawanym zaburzeniem i jego diagnozowanie waha się w między 0,2 do 2,8 procent populacji ogólnej. Jak wskazuje psychoterapeutka, Anna Okrutna – Skowroń, zaburzenie osobowości to zestaw cech charakteru, wzorców zachowania, funkcjonowania i relacji z innymi ludźmi, które są głęboko zakorzenione, trwałe, i co bardzo ważne, są dla danej osoby nieprzystosowawcze.
Już na pierwszym spotkaniu psychiatra powinien w zaleceniach wskazać, że potrzebna jest konsultacja z dietetykiem. Bo leczenie anoreksji, bulimii, czy innych zaburzeń odżywiania powinno iść równolegle, dwutorowo – z jednej strony pomoc psychiatry i psychologa, a z drugiej strony pomoc dietetyka. Bo nie można wyjść z zaburzeń odżywiania, takich jak anoreksja, gdzie organizm jest wyniszczony, bez specjalistycznego wsparcia dietetycznego – podkreśla dietetyczka, Agnieszka Chruścikowska.
Często niezauważane, lecz dotkliwe – trichotillomania stanowi jedno z tych zaburzeń, które mogą prowadzić do znacznego cierpienia, a jednocześnie często pozostaje poza zasięgiem powszechnej świadomości. Pomimo tego, że szacuje się, iż dotyczy ono około 1-2% populacji ogólnej, wciąż pozostaje wiele niezrozumiałych aspektów tego schorzenia. Zastanówmy się więc, czym właściwie jest trichotillomania i jakie są jej konsekwencje dla osób dotkniętych tym zaburzeniem.
Często bagatelizowane i niezrozumiałe, zaburzenie dermatillomanii przynosi ze sobą nie tylko fizyczne cierpienie, ale także emocjonalne zawirowania. Wpływa na codzienne funkcjonowanie i samoocenę osób dotkniętych tym schorzeniem.
Schematy poznawcze kształtują się na podstawie naszych doświadczeń, zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych, takich jak kultura, w której wzrastamy, czy rodzina. O tym, czy schematy
O tym, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu, o tym jak kampanie edukacyjne wpływają na świadomość społeczną na temat uzależnień od alkoholu oraz co jest
Według różnych danych ADHD dotyczy między 1,5 a 5% populacji dorosłych, natomiast oficjalnie postawionych diagnoz jest nadal o wiele mniej – wskazuje psycholog i psychoterapeuta,
Gdy małe dziecko boi się zostać samo w domu, czy też boi się zasypiać w ciemności lub wchodzić do obcych miejsc jest czymś naturalnym. Jest etapem rozwoju dziecka. Z czasem to się jednak powinno zmieniać. Ale gdy nastolatek boi się zostać sam w domu czy pójść do szkoły, to już nie jest norma.
W wieku nastoletnim, niezależnie od czasu, w jakim żyjemy i mediów, jakimi się posługujemy, relacje z rówieśnikami są bardzo istotne. Dają możliwość podzielenia się problemami z kimś, kto najlepiej je zrozumie, bo sam doświadcza podobnych trudności i emocji. Co więcej, aby dziecko zaczęło stawać się samodzielne, w pewnym momencie życia rówieśnicy mogą stać się ważniejsi niż rodzice. Jednak współczesny świat utrudnia im budowanie nastoletnich przyjaźni. Rodzice, niestety, także.
Dzisiaj coraz częściej się mówi o epidemii zmęczenia wśród dzieci. Skąd się to bierze i dlaczego, już nawet małe dzieci, są zmęczone? Jak wynika z obserwacji specjalistów, dzisiaj dzieci najzwyczajniej w świecie, nie mają czasu na zabawę, na odpoczynek, na to, by się ponudzić. Słyszą też, że budowanie relacji z kolegami, którzy im w niczym nie pomagają, to strata czasu.
Wedle koncepcji neuroróżnorodności funkcjonowanie umysłu w spektrum autyzmu czy z ADHD to nie tylko trudności, ale także wiele pozytywnych aspektów budujących mocne strony danego człowieka. Neuroróżnorodność to koncepcja, która uważa za naturalne różnice w funkcjonowaniu ludzkiego mózgu.
O tym czym są zniekształcenia poznawcze, czy zawsze są to negatywne myśli i jakie konsekwencje niosą za sobą wyolbrzymione lub irracjonalne wzorce myślowe, rozmawiamy z psycholożką i psychoterapeutką w trakcie certyfikacji – Aleksandrą Rosowicz, która wskazuje również, jak ważna jest rola terapeuty na początku drogi wychodzenia ze zniekształceń poznawczych.
Jednym z ważniejszych sygnałów alarmowych może być nadmierne przywiązanie dziecka / nastolatka do tematyki odżywiania, nagłe zmiany reguł dietetycznych, kontrola spożywanych kalorii, stosowanie restrykcyjnych diet,
Co oznacza właściwy sposób odżywiania i czy dla każdego będzie oznaczał to samo? Czy to co jemy ma znaczenie dla naszego samopoczucia? Zapraszamy do lektury wywiadu z dietetyczką, Agnieszką Chruścikowską
Depresja zazwyczaj kojarzona jest z zaburzeniem charakteryzującym się głównie smutkiem, które dotyka wyłącznie osoby dorosłe. W rzeczywistości jednak nawet kilkuletnie dzieci mogą cierpieć na depresję.
czym są zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, co je wywołuje, jak je leczyć oraz jaka jest rola rodziny w ich leczeniu OCD, rozmawiamy z Jarosławem Mirkiewiczem, psychologiem, certyfikowanym psychoterapeutą poznawczo – behawioralnym i diagnostą.
Czy wiesz, że kryzys wieku średniego może dotknąć każdego, niemniej jednak zdecydowanie częściej borykają się z tym stanem mężczyźni. Jak wskazuje psycholog, Maciej Misztal, prawdopodobnie mężczyźni są bardziej podatni, ich sytuacja życiowa, a raczej wymagania życiowe, które są przed nimi stawiane, są inne niż u kobiet, co być może ich bardziej predysponuje do tego.
Z dietetykiem, dr n. o zdr. Agnieszką Chruścikowską, rozmawiamy o dzisiejszej skali zaburzeń odżywiania wśród dzieci i młodzieży. Między innymi o tym, co jest tego powodem, jakie są czynniki ryzyka zachorowania na bulimię, czy anoreksję, jaką rolę w tym odgrywają media społecznościowe oraz jak najlepiej pomóc swojemu dziecku w wyleczeniu zaburzeń odżywiania.
Dużo się dzisiaj mówi o depresji u osób dorosłych, dużo się też mówi o depresji u dzieci i młodzieży. Natomiast trochę jest pomijany ten obszar depresji u osób starszych. Na czym polega różnica?
Rzeczywiście tak jest, że zdecydowanie mocniejsza jest koncentracja na zaburzeniach depresyjnych u najmłodszych lub u osób dorosłych, natomiast w pewnym sensie depresja senioralna jest deprecjonowana.
