W przypadku podejrzewania afazji rozwojowej u dziecka, kluczowym etapem jest przeprowadzenie wielospecjalistycznej diagnozy. Proces ten może być trudny i wymagający, ale jest niezwykle istotny dla zrozumienia przyczyn zaburzeń rozwoju mowy. W celu ustalenia diagnozy, warto rozważyć przeprowadzenie szeregu badań, które pomogą wykluczyć inne potencjalne przyczyny i określić specyficzne problemy dziecka.
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) jest jednym z najczęstszych zaburzeń neurorozwojowych, dotykającym około 8% dzieci na całym świecie. To złożone zaburzenie neurobiologiczne w praktyce klinicznej oznacza szereg objawów skupionych w trzech grupach: trudności w zakresie zdolności skupienia uwagi, deficyty kontroli impulsów oraz nadmierna, nieadekwatna do wieku i poziomu rozwoju intelektualnego aktywność ruchowa. Konsekwencje zaburzenia w życiu codziennym powodują kłopoty w codziennym funkcjonowaniu związane nie tylko z objawami podstawowymi, ale także ze zdolnością regulacji emocji, zarządzaniem czasem i wieloma innymi. Mimo, że zrozumienie ADHD decydowanie się zwiększa, wciąż istnieje wiele mitów i nieporozumień związanych z tym zaburzeniem.
Perfekcjonizm jest jedną z tych cech, która może wydawać się pożądana i chwalona w społeczeństwie. Osoby uważane za perfekcjonistów są często podziwiane za swoją wytrwałość, skrupulatność i dokładność. Wielu ludzi uważa, że dążenie do doskonałości jest cechą wartościową i przynosi sukces. Jednak za fasadą perfekcjonizmu kryje się często głęboki dyskomfort, lęk i nieustanna walka z własnymi oczekiwaniami.
Dążenie do doskonałości może być motorem napędzającym nasze ambicje i osiągnięcia. Nie ma w tym nic złego, dopóki nasze wysokie oczekiwania są realistyczne i zdrowe
W dzisiejszym świecie, pełnym nowych technologii i „rozpraszaczy” uwagi, rodzice często zmagają się z wyzwaniem budowania silnej relacji z dziećmi. Często spotykamy się z sytuacją, w której dzieci czują się nierozumiane, a rozmowy z nimi stają się jednostronne i pełne komentarzy dorosłych. Zamiast skupić się na słuchaniu i empatycznym dialogu, wpadamy w pułapkę interpretacji i moralizowania.
Dystymia jest zaburzeniem, które wpływa na wielość sfer życia osoby. Niski nastrój, brak energii i trudności w codziennych czynnościach mogą prowadzić do utraty zainteresowań, pogorszenia relacji interpersonalnych i obniżenia jakości życia. Osoby z dystymią mogą również doświadczać trudności w pracy lub w szkole ze względu na trudności w koncentracji i brak motywacji.
Niestety, dystymia jest często niediagnozowana lub pomijana, ponieważ jej objawy mogą być uważane za typowe dla osobowości pesymistycznej lub wynikające z trudności życiowych.
Zespół lęku uogólnionego, znany również jako zaburzenie lękowe uogólnione (ang. Generalized Anxiety Disorder, GAD), jest chronicznym zaburzeniem lękowym. Charakteryzuje je stała obecność lęku, niezależna od okoliczności zewnętrznych, co nazywane jest „lękiem wolnopłynącym”. Nawet w sytuacjach, gdy nie ma konkretnych powodów do obaw, osoba z GAD może odczuwać nieustanny lęk przed nieszczęściem. Martwienie się pełni różne funkcje, często mające charakter ochronny. Osoby z GAD wierzą, że przez martwienie się będą lepiej przygotowane na najgorsze, uważają je za strategię radzenia sobie z niepowodzeniami. Mają przekonanie, że martwienie się pozwoli im rozwiązać problemy, przewidzieć konsekwencje i uniknąć niebezpieczeństw.
Tiki są zaburzeniami neurobiologicznymi charakteryzującymi się mimowolnymi ruchami lub dźwiękami, które są powtarzalne, nietypowe i trudne do opanowania. Mogą występować w różnych postaciach, takich jak tiki ruchowe, dźwiękowe lub również tiki głosowe. Chociaż większość tych objawów jest dobrze znana i łatwo rozpoznawalna, istnieją pewne przypadki, które mogą stanowić wyzwanie diagnostyczne.
Nawykowe pochrząkiwanie lub kaszel to objawy, które mogą przypominać tiki głosowe, ale nie zawsze muszą być nimi. W przypadku, gdy pochrząkiwanie lub kaszel występują jako jedyny objaw i nie towarzyszą im inne tiki ruchowe ani żadne inne objawy neurologiczne, jest trudno jednoznacznie zdiagnozować je jako tiki.
Dane z 2022 roku dotyczące liczby prób samobójczych są zatrważające – ponad 2000 prób, 150 zakończonych śmiercią dziecka. Czy to są rzeczywiste dane, czy może są jednak niedoszacowane? Czy na przestrzeni lat liczba samobójstw rośnie? Stale przewija się pandemia, jako czynnik wpływający na liczbę prób samobójczych. Czyli izolacja, stały dostęp do internetu, do komputera dla dzieci, które dotychczas z tego komputera aż tak bardzo nie korzystały. Co jeszcze pandemia tak złego wniosła, że próby samobójcze się nasiliły?
Wezwania współczesnego świata powodują, że coraz więcej osób zwraca się o pomoc do psychoterapeutów. Kim jednak jest zatem psychoterapeuta i jakie zadania spełnia?
Psychoterapeuta to osoba, która ukończyła specjalistyczne szkolenie w dziedzinie psychoterapii, posiadająca wiedzę, umiejętności i kompetencje niezbędne do pracy z osobami zmagającymi się z różnorodnymi wyzwaniami psychicznymi, które często prowadzą do powstawania objawów takich jak: depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia odżywiania i inne.
Życie nie jest pozbawione wyzwań i trudności. Każdy z nas w pewnym momencie doświadcza stresu psychospołecznego, który może pochodzić z różnych źródeł, takich jak rozwód, choroba, problemy finansowe, konflikty w relacjach lub trudności szkolne. W większości przypadków, radzimy sobie z tymi sytuacjami i powracamy do równowagi emocjonalnej. Niemniej jednak, dla niektórych osób, stres może stać się przytłaczający i prowadzić do zaburzenia adaptacyjnego.
Afazja rozwojowa to specyficzne zaburzenie rozwoju mowy i języka u dzieci, które może stanowić poważne wyzwanie zarówno dla małych pacjentów, jak i ich rodziców. Po otrzymaniu takiej diagnozy, wielu rodziców doznaje szoku i niepewności co do tego, czym właściwie jest afazja rozwojowa oraz jak radzić sobie z tym codziennie. W Polsce, wśród specjalistów zajmujących się diagnozowaniem zaburzeń mowy u dzieci, nie ma jednoznacznej terminologii dotyczącej afazji rozwojowej. Często używane są zamiennie takie terminy jak niedokształcenie mowy o typie afazji, niedokształcenie mowy pochodzenia korowego, niedorozwój mowy, dysfazja, alalia lub SLI. Warto zrozumieć, czym tak naprawdę jest afazja rozwojowa i jakie są możliwości pomocy dla dziecka.
Trening rodzicielski jest metodą terapeutyczną, adresowaną do rodziców dzieci z zaburzeniami eksternalizacyjnymi, najczęściej z rozpoznanie ADHD.
Treningi rodzicielskie mają na celu uczenie rodziców skutecznego stosowania metod, które prowadzą do redukcji zachowań́ problemowych i zwiększenia ilości zachowań́ adaptacyjnych u dzieci oraz lepszego radzenia sobie z trudnymi zrachowaniami wynikającymi z objawów ADHD. Cele te realizowane są dzięki wzmacnianiu rodzicielskich umiejętności radzenia sobie oraz kompetencji wychowawczych, w tym przez: zachęcanie rodzica do nabywania wiedzy na temat samego zaburzenia, naukę wspierania dziecka w sytuacjach społecznych, stosowanie metod ułatwiających funkcjonowanie dziecka w sytuacjach zadaniowych oraz organizowanie jego działań.
Problemy natury psychicznej mogą pojawić się u każdego, niezależnie od wieku, stanu zdrowia, płci czy tzw. „odporności na stres”.
Oczywiście, u części społeczeństwa występowanie określonych zaburzeń może być bardziej prawdopodobne, uwzględniając predyspozycje genetyczne, wykonywany zawód i ogólny stan zdrowia.
Napady paniki to przykład jednego z wielu zaburzeń lękowych, które występują powszechnie. Szacuje się, że ataki paniki dotykają około 10-13% populacji.
Psycholog to osoba, która po ukończeniu studiów magisterskich z zakresu psychologii zdobyła wiedzę z zakresu ludzkiego zachowania, procesów poznawczych, emocji i motywacji oraz umiejętności ich diagnozowania i modyfikowania. Jest to bardzo wymagający zawód, który polega na angażowaniu się w badanie, analizę ludzkiego umysłu oraz zachowania.
Żałoba jest naturalną reakcją na stratę bliskiej osoby, która wiąże się z silnym smutkiem, tęsknotą, żalem i bólem psychicznym. Choć każdy przeżywa żałobę na swój sposób, istnieją pewne etapy, przez które większość osób przechodzi w procesie radzenia sobie z traumą straty. Każdy człowiek potrzebuje czasu, aby zaakceptować stratę i powrócić do równowagi emocjonalnej. Choć żałoba może być trudnym doświadczeniem, istnieją sposoby radzenia sobie z nią, a w przypadku trudności zawsze można zwrócić się o pomoc do specjalisty.
W tym artykule przedstawiamy kilka wskazówek dotyczących żałoby i sposobów, jak pomóc sobie i innym w tym trudnym czasie.
We współczesnym świecie umiejętność sprawnej komunikacji i umiejętności nawiązywania relacji z innymi ludźmi odgrywa niezwykle istotną rolę. Niestety, nie każdy ma łatwość w radzeniu sobie w tego typu sytuacjach. Z myślą o osobach, które doświadczają trudności w relacjach stworzono Trening Umiejętności Społecznych (TUS), który pomaga rozwijać umiejętności komunikacyjne.
Wychowanie dziecka to pełne wyzwań zadanie, które wiąże się nie tylko z radościami i satysfakcją, ale również z koniecznością rozwiązywania różnych problemów. Jednym z takich problemów, z którym mogą się spotkać rodzice, jest lęk separacyjny. Utrzymywanie się tego lęku przy jednoczesnym stwierdzeniu braku realnego zagrożenia związane ze zniknięciem rodzica lub zagrożeniem dla jego zdrowia lub życia, może prowadzić do zaburzeń funkcjonowania u dzieci powyżej 5 roku życia. Dlatego ważne jest zrozumienie objawów i sposobów radzenia sobie z tym problemem.
Zaburzenia tikowe są osobnym rozpoznaniem, które często współwystępuje z innymi chorobami. Szczególnie często u dzieci z zaburzeniami tikowymi występuje zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (attention deficit hyperactivity disorder – ADHD) lub zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Mogą współwystępować także zaburzenia afektywne, swoiste trudności szkolne, zaburzenia lękowe oraz zachowania agresywne. Tiki są stałym objawem zespołu Gillesa de la Tourette’a.
To, jak nawiązujemy i utrzymujemy bliskość z innymi, często wynika z naszych doświadczeń z najbliższymi osobami oraz z wczesnego dzieciństwa. Stąd też wynikają style więzi, które odnoszą się do różnych wzorców lub sposobów, w jaki ludzie tworzą i utrzymują więzi emocjonalne i interpersonalne. Obejmują one różne aspekty relacji, takie jak komunikacja, zaangażowanie emocjonalne, autonomia i wsparcie.
Psychogeriatria to dziedzina medycyny, która skupia się na badaniu, diagnozowaniu i leczeniu zaburzeń psychicznych występujących u osób starszych. Zaburzenia otępienne, depresja i inne problemy emocjonalne mają istotny wpływ na jakość życia seniorów, dlatego ważne jest zrozumienie tych zagadnień i dostarczanie odpowiedniej pomocy.
Seksualność jest ważnym obszarem funkcjonowania każdego człowieka, determinowanym przez kombinację czynników biologicznych, psychologicznych i środowiskowych, pozostających w ciągłej interakcji. Równowaga w funkcjonowaniu indywidualnym, ale także w relacjach partnerskich zakłada istotną rolę zdrowia seksualnego.
Fobia społeczna, znana również jako lęk społeczny, to stan charakteryzujący się silnym lękiem przed interakcjami społecznymi. Osoby cierpiące na to zaburzenie odczuwają duży niepokój i
Muzyka jest sztuką. I za taką uznawana jest od czasów starożytnych. Stanowi swoisty kod i uniwersalny język, obecny we wszystkich kulturach. Już od najmłodszych lat słuchamy muzyki, a w ciągu naszego życia, szczególnie w okresie dorastania, nasze gusta muzyczne ulegają zmianom. Poszukujemy muzyki, która najlepiej nas wyraża, sprawia przyjemność i w pewien sposób reguluje nasze emocje, sprawiając, że czujemy się dobrze.
Przede wszystkim nie ma prostej zależności. Podejrzenie przyczyny organicznej, czyli ostrego pediatrycznego zaburzenia neuropsychiatrycznego (pediatric acute-onset neuropsychiatric syndrome – PANS), można wysunąć na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego tej choroby. PANS wiąże się z nagłym wystąpieniem objawów tikowych lub innych objawów neuropsychiatrycznych w czasie zakażenia lub bezpośrednio po nim.
